Home / Media

English

Nieuws
Tentoonstellingen
Werk
Fotoboeken
Biografie
Media
Contact
Blog

Recensie door Rommert Boonstra over het fotoboek "Sequences: the ultimate selection" gepubliceerd op 18 oktober 2009 op de website voor fotografie Photoq.

 

De sequenties van Michel Szulc Krzyzanowski
18 oktober 2009 » Door Rommert Boonstra

Tussen 1970 en 1985 werd één van de zeven wereldwonderen van de fotografie opgericht: De sequenties van Michel Szulc Krzyzanowski. Hij maakte in die periode een groot aantal series met beelden die zowel over alles als over niets gaan, die de hemel bestormen zonder de aarde te verlaten, die het minieme en het oneindige op harmonieuze wijze met elkaar in verband brengen. Een monument voor het goede leven.

Montaigne schreef: ‘Wij moeten een achterkamer voor onszelf apart houden, om daarin volkomen ongestoord onze eenzaamheid en afzondering te cultiveren en ons werkelijk vrij te maken.’ De belangrijkste achterkamer van Krzyzanowski is Baja California in Mexico. Gedurende lange periodes trok hij zich daar terug in zijn camper om de confrontatie met zich zelf en het universum aan te gaan. Wat hij daar deed met zijn camera, zijn schaduw, stokjes, schelpjes, zand en water grenst aan het ongelofelijke. Door simpele verschuivingen en bewegingen maakte hij series met foto’s waar je zeer aandachtig naar moet kijken om je te realiseren hoe eenvoudig ze zijn.

Kijken naar het werk van Krzyzanowski is een soort oerervaring. Thales van Milete (624-548 voor Christus) noemde water de bron van alle leven. Anaximenes (586-528 voor Christus) meende dat alles uit vuur was ontstaan. Empedocles van Agrigentum(490-430 voor Christus) hield het op een combinatie van aarde, water, lucht en vuur. In 1970 na Christus mengt Michel van Baja California zich in de discussie en voegt aan de oerelementen onder anderen de schaduw toe.

Je zou zijn werk conceptueel kunnen noemen, omdat er een idee aan ten grondslag ligt. Er worden bewegingen vastgelegd, het verloop van de tijd wordt gevisualiseerd. Maar het woord conceptueel dekt in dit magistrale oeuvre de lading niet, omdat de impact van het werk in de eerste plaats berust op zijn visuele kwaliteiten. Conceptueel heeft iets in zich van een illustratie bij een filosofisch idee. Maar bij Krzyzanowski vallen idee en beeld op een uitbundige manier samen. Hier is beslist geen sprake van een plaatje bij een praatje. Zijn werk geeft het leven de geheimen terug die het moderne bestaan met alle macht probeert weg te moffelen.